«روز فرود اقتصادی» علیه ایران: تشبیه ترامپ و پیامدهای پنهان آن
«روز فرود اقتصادی» علیه ایران: تشبیه ترامپ و پیامدهای پنهان آن
دونالد ترامپ تحریمهای جدید آمریکا علیه ایران را به «روز دی» تشبیه کرد. اصطلاح «روز دی» به عملیات متفقین در ۶ ژوئن ۱۹۴۴ اشاره دارد که با حمله به نرماندی فرانسه به رهبری ایالات متحده، مسیر جنگ جهانی دوم را تغییر داد. برای تداعی این تصویر در ذهن مردم ایران، میتوان به فیلم «نجات سرباز رایان» اشاره کرد.
سهند ایرانمهر، نویسنده ایرانی، استدلال میکند که این تشبیه چندین معنای پنهان دارد: اول، برداشت ترامپ از این عملیات به عنوان یک تلاش ائتلافی؛ دوم، دامنه وسیع و اهمیت اقتصادی آن؛ و سوم، تأثیر آن بر نتیجه جنگ. نکته ظریف دیگر این است که ترامپ، از طریق این تشبیه تاریخی، تلاش میکند این ایده را در میان متحدانی که به طور فزایندهای در مورد اینکه اقدامات و اهداف ایالات متحده در خدمت منافع جمعی است، تردید دارند، تقویت کند: اینکه ایران تهدیدی برای همه آنها است و ایالات متحده در این درگیری به دنبال یک منفعت مشترک است.
مقایسه این اقدامات با روز دی همچنین حقیقت دیگری را آشکار میکند: ترامپ در ایده خود مبنی بر اقدام یکجانبه، نادیده گرفتن و تحقیر متحدان کاملاً اشتباه کرد.
از آنجایی که در مقدمه به فیلم «نجات سرباز رایان» اشاره کردم، شایسته است به فیلم «فشار» که چند روز پیش تماشا کردم نیز اشاره کنم. این فیلم به اختلاف نظر بین دو هواشناس در مورد پیشبینی آب و هوا قبل از روز D میپردازد. اما چرا این قیاس مهم است؟ زیرا موفقیت «روز D» ترامپ به طور جداییناپذیری با درک شرایط فعلی جهانی مرتبط است.
تحریمها و تورم
تحریمها میتوانند درآمد ارزی را کاهش دهند، منجر به تورم شوند، بر ارزش پول ملی فشار وارد کنند، سرمایهگذاری را مختل کنند و هزینههای تجارت را افزایش دهند. اما هیچ رابطه خودکاری بین فشار اقتصادی و تسلیم سیاسی وجود ندارد. در طول سالهای تحریم، ایران شبکههایی از واسطهها، شرکتهای پوششی، کانالهای غیررسمی، مکانیسمهای تهاتر و شرکای تجاری جایگزین ایجاد کرده است. دقیقاً به همین دلیل است که اظهارات ترامپ شامل فهرستی از فعالیتهایی مانند «قاچاق نفت، خطوط تهاتر، انتقال پول، شرکتهای صرافی، ثبت کشتی و شرکتهای پوششی» است.
واشنگتن میداند که تحریمها نشاندهنده مبارزهای بین فشار و سازگاری هستند. بنابراین، ترامپ فراتر از اعمال صرف تحریمها، به دنبال جلوگیری از ظهور یک اقتصاد پیرامونی است که امکان دور زدن آنها را فراهم کند، با هدف تسریع در فرسایش اقتصاد ایران.
با این حال، نکته مهم این است که فرسایش اقتصادی لزوماً منجر به تغییر در رفتار سیاسی نمیشود؛ بلکه گاهی اوقات میتواند منجر به تقویت اقتصاد موازی، مقاومت نهادی و نزدیکی با قدرتهای غیرغربی شود. شکاف بین شدت عملیات و نتایج آن ممکن است تکرار شود، همانطور که در عملیات نظامی قبلی اتفاق افتاد، زیرا هدف در نرماندی صرفاً تأمین امنیت ساحل نبود، بلکه حفظ آن و ارسال نیرو و تدارکات بیشتر بود.
در جنگ اقتصادی نیز، بستن چندین کانال دشوار نیست. با این حال، چالش واقعی بستن همه کانالها بدون هزینه بازگشت تحریم به متحدان ایالات متحده، بازار انرژی و در نهایت خود اقتصاد جهانی است.
ایالات متحده میتواند هر شرکت یا بانک خارجی را تحت تحریمهای ثانویه قرار دهد، اما نمیتواند به راحتی همه کشورها را مجبور به شرکت در محاصره اقتصادی علیه ایران کند. در بسته تحریمهای اعمال شده در ۲۴ آگوست، ایالات متحده دهها فرد و نهاد را هدف قرار داد، اما بانکهای بزرگ چینی را تحریم نکرد. حال، اگر اظهارات اسکات باسنت، وزیر خزانهداری ایالات متحده، دقیق باشد - مبنی بر اینکه خود چین در صورت نقض تحریمها مجازات خواهد شد - وضعیت حتی پیچیدهتر میشود، زیرا تحریمها علیه چین ماهیتاً با تحریمها علیه ایران متفاوت است.
تحریمها علیه چین میتواند به یک جنگ اقتصادی ایالات متحده و چین تبدیل شود و این تفاوت آشکار دیگری با «روز قیامت» است. در حالی که متحدان در آن روز با یک دشمن مشترک روبرو بودند، ترامپ اکنون به کمک کشورهایی نیاز دارد که برخی از آنها قدرتهای رقیب ایالات متحده هستند و میدانند که موفقیت این عملیات میتواند علیه آنها نیز استفاده شود. در این صورت، این دیگر جنگ علیه ایران نخواهد بود، بلکه رویارویی بر سر نظم اقتصادی جهانی است.
بواسطة Safia
on
شهریور ۰۴, ۱۴۰۵
Rating:


هیچ نظری موجود نیست