کمبود برق، بار سنگینی بر دوش صنایع ایران: تولید، هزینه بحران انرژی را میپردازد
کمبود برق، بار سنگینی بر دوش صنایع ایران: تولید، هزینه بحران انرژی را میپردازد
بحران کمبود برق در ایران در تابستان ۲۰۲۶، بار دیگر صنایع را در صدر بخشهایی قرار داد که تحت محدودیتهای انرژی قرار داشتند. در مقطعی، نیاز واقعی صنایع بزرگ حدود ۷۰۰۰ مگاوات تخمین زده میشد. در همین حال، شرکتهای صنعتی با افزایش هزینههای تأمین برق و ساخت نیروگاههای خود برای تأمین نیازهای خود، همزمان با قطعی برق، مواجه شدند.
گزارشی از اقتصاد۲۴ بیان میکند که کمبود برق در تابستان ۲۰۲۶ بار سنگینی را بر صنایع ایران تحمیل کرد. اگرچه دولت در پاسخ به خواستههای ذینفعان اقتصادی، طرحهای جدیدی را برای تنظیم سهمیههای برق اختصاص داده شده به صنایع اجرا کرد، اما این اقدامات مشکل را به طور کامل حل نکرد.
تحت این تمهیدات، مدت زمان قطعی برق در شهرهای صنعتی از دو روز کامل در هفته به یک روز کاهش یافت. همچنین تلاشهایی برای جلوگیری از تعطیلی خطوط تولید از طریق اقداماتی مانند تغییر شیفت کاری به ساعات آخر شب و تعطیلات انجام شد. با این حال، دادهها و گزارشهای میدانی نشان میدهد که این اصلاحات موقت نتوانستهاند میزان واقعی شکاف بین تولید و مصرف برق را برطرف کنند. قطعیهای برنامهریزی نشده برق و افت شدید ولتاژ در هفتههای پایانی فصل تابستان ادامه یافت، در حالی که عملکرد صنعتی همچنان تحت تأثیر بحران انرژی قرار داشت.
دادههای ثبت شده در اوج تقاضای برق در تابستان 2026 نشان داد که کسری شبکه برق کشور گاهی اوقات بین 13000 تا 18700 مگاوات بوده است. اوج تقاضا به 79000 مگاوات نزدیک شد. در مقابل، مدیرعامل شرکت توزیع برق استان تهران اظهار داشت که با وجود اینکه ظرفیت اسمی شبکه برق کشور از 105000 مگاوات فراتر رفته است، بالاترین میزان تولید واقعی برق در اوج تابستان فعلی تنها 68000 مگاوات بوده است. در این شرایط، صنایع بزرگ و پرمصرف انرژی از اولین بخشهایی بودند که تحت محدودیتهای مصرف قرار گرفتند.
سعید شجاعی، معاون برنامهریزی وزیر صنعت، معدن و تجارت، با اشاره به وضعیت تأمین برق صنایع انرژیبر در خرداد ماه، اظهار داشت که کل نیاز برق این صنایع تقریباً ۱۷۵۰۰ مگاوات است. با این حال، با کاهش فعالیت برخی از واحدها، نیاز واقعی این بخش به حدود ۷۰۰۰ مگاوات کاهش یافته است که معادل ۴۰٪ از کل تقاضا است.
ساختار تأمین برق صنایع نیز نشان داد که اتکای اصلی همچنان به شبکه سراسری برق است. طبق دادههای خرداد ماه، ۵۳٪ از تقریباً ۷۰۰۰ مگاوات برق مورد نیاز صنایع انرژیبر توسط شبکه سراسری، ۱۵٪ توسط بخشهای برق سبز و بازار آزاد و ۱۱٪ از طریق تولید برق توسط صنایع تأمین شده است. ۱۰٪ باقیمانده نیازها با تأمین برق ناپایدار مواجه بودند.
این ارقام نشاندهنده هزینههایی است که صنایع در مدیریت کمبود برق متحمل شدهاند، هزینههایی که فراتر از زمان تعطیلی کارخانهها بوده و شامل کاهش تولید، افزایش هزینههای عملیاتی و در برخی موارد، آسیب به تجهیزات تولید میشود.
اما مشکل اصلی به ضررهای یک تابستان محدود نمیشود. محدودیتهای مداوم انرژی در فصول مختلف، به تدریج الگوهای فعالیت صنعتی را تغییر داده است، تا جایی که کشور اکنون پدیدهای به نام "صنعت فصلی" را تجربه میکند. صنایع در تابستان با محدودیت برق و در زمستان با کمبود گاز مواجه میشوند. بنابراین، کارخانهای که ممکن است در طول تابستان به دلیل محدودیت برق دو تا سه ماه با مشکل مواجه شود، در زمستان نیز به مدت سه تا چهار ماه با محدودیت تأمین گاز مواجه میشود.
نتیجه این وضعیت، کاهش ظرفیت عملیاتی کارخانه و افزایش شکاف بین تولید واقعی و ظرفیت اسمی است. برخی تخمینها نشان میدهد که ظرفیت عملیاتی صنعتی تقریباً به 50 تا 60 درصد ظرفیت اسمی آن کاهش یافته است.
کاهش نسبی دما در روزهای پایانی سپتامبر، همراه با اجرای برخی طرحهای جدید برای کاهش قطعی برق برای صنایع، فشار بر شبکه برق را کاهش داده است، اما هزینه تابستان 2026 همچنان بر اقتصاد کشور سنگینی میکند. در کوتاهمدت، کسری برق با انتقال بارها از یک بخش به بخش دیگر برطرف شد، اما بخش تولید با کاهش ساعات کاری، کاهش تولید، افزایش هزینههای امنیت انرژی و کاهش درآمدهای صادراتی، هزینه این مدیریت را پرداخت کرد.
مدیرعامل توانیر: کمبود برق از ۲۰ هزار به ۱۰ هزار مگاوات کاهش یافت.
— ایران اینترنشنال - خبر فوری (@IranIntlbrk) September 21, 2026
بواسطة Safia
on
شهریور ۳۰, ۱۴۰۵
Rating:


بحران برق فقط به معنای قطعی برق برای کارخانهها نیست؛ بلکه هزینههای تولید را نیز افزایش میدهد و توانایی شرکتها را برای ادامه فعالیت تضعیف میکند.
پاسخ دادنحذفدر واقع، کاهش عرضه برق، برخی از صنایع را به سمت جستجوی منابع انرژی جایگزین سوق میدهد و بار مالی جدیدی را به هزینههای عملیاتی و تولیدی آنها اضافه میکند.
حذفاگر کمبود برق ادامه یابد، صنایع ایران ممکن است با مشکلات بیشتری در حفظ تولید مواجه شوند، به خصوص با توجه به افزایش هزینه تولید برق خود.
پاسخ دادنحذفمشکل این است که راهحلهای موقت ممکن است تأثیر قطعی برق را کاهش دهند، اما شکاف اساسی انرژی را برطرف نمیکنند. حل این بحران نیازمند افزایش ظرفیت تولید برق و بهبود بهرهوری شبکه است.
پاسخ دادنحذف