خروج بمبافکنهای بی-۵۲ آمریکا از بریتانیا، پرسشهایی را در مورد آینده تنشها با ایران مطرح میکند.
خروج بمبافکنهای بی-۵۲ آمریکا از بریتانیا، پرسشهایی را در مورد آینده تنشها با ایران مطرح میکند.
مذاکرات غیرمستقیم بین ایران و ایالات متحده همچنان حل نشده است، اما واشنگتن بمبافکنهای استراتژیک B-52 خود را از مهمترین پایگاه خود در بریتانیا خارج کرده است. این اقدام میتواند به عنوان نشانهای از کاهش تنش یا به عنوان بخشی از تغییر موقعیت نیروهای آمریکایی با هدف حفظ فشار بر تهران تفسیر شود.
رسانههای آمریکایی، از جمله The War Zone، گزارش دادند که شش بمبافکن استراتژیک B-52 پایگاه هوایی فیرفورد در بریتانیا را ترک کردند. از زمان تشدید تنشها بین ایران و ایالات متحده، این پایگاه به یکی از مهمترین مراکز عملیاتی نیروی هوایی ایالات متحده در اروپا تبدیل شده است.
این بمبافکنها از ماه مارس در بریتانیا مستقر شده بودند و در عملیات اخیر ایالات متحده علیه ایران نقش عملیاتی ایفا کردند. خروج آنها به معنای پایان ماموریتی است که در اوج تنشها آغاز شد، اگرچه هیچ مقام آمریکایی هنوز توضیح رسمی برای این تصمیم ارائه نکرده است.
اهمیت خروج B-52ها چیست؟
طبق گزارشی از Rouydad24، در نگاه اول، بازگشت این بمبافکنها میتواند نشاندهنده کاهش احتمال رویارویی مستقیم بین تهران و واشنگتن باشد. بمبافکنهای سنگین معمولاً زمانی به اروپا یا خاورمیانه اعزام میشوند که ایالات متحده بخواهد قابلیت حمله سریع خود را حفظ کند.
با خروج برخی از این قابلیتها از منطقه، میتوان نتیجه گرفت که کاخ سفید در حال حاضر احتمال بالایی برای جنگ جدید نمیبیند و تصمیم گرفته است برخی از نیروهای پرهزینه خود را به پایگاههای دائمی خود بازگرداند. اما این تنها یک روی ماجرا است.
ایالات متحده هنوز قابلیتهای قابل توجهی دارد. خروج بمبافکنهای B-52 به معنای کاهش قدرت نظامی آمریکا نیست. طبق گزارشها، حداقل 12 بمبافکن B-1 در پایگاه نیروی هوایی فیرفورد مستقر هستند. علاوه بر این، واشنگتن میتواند بمبافکنهای B-2، B-1 یا حتی B-52 را در هر زمانی مستقیماً از خاک آمریکا به منطقه اعزام کند. بنابراین، این تغییر مربوط به قابلیت تهاجمی نیست، بلکه مربوط به حفظ حالت آمادگی مداوم است.
بنابراین، ایالات متحده صرفاً برخی از هزینههای استقرارهای بلندمدت را کاهش داده است، تصمیمی که پس از پایان جنگ قبلی و آتشبس شکننده انتظار میرفت.
همزمان با مذاکرات: تصادف یا پیام؟
زمانبندی این خروج نیز قابل توجه است، زیرا تقریباً دقیقاً با پایان دور جدید مذاکرات غیرمستقیم بین ایران و ایالات متحده در دوحه همزمان شد. اگرچه این مذاکرات پیشرفت قابل توجهی در مورد مسئله هستهای به دست نیاورد، اما کانالهای گفتگو همچنان باز است.
در این زمینه، کاهش حضور نظامی آمریکا ممکن است حامل یک پیام سیاسی باشد که واشنگتن در این مرحله ترجیح میدهد مسیر دیپلماتیک را ادامه دهد و از تشدید بیشتر تنشها جلوگیری کند.
با این حال، به نظر میرسد این پیام تا حدودی با تهدیدهای مکرر دونالد ترامپ در مورد احتمال حملات آینده در تضاد است و نشان دهنده اتکای مداوم سیاست آمریکا به ترکیبی از فشار نظامی و دیپلماسی است.
آیا حضور نظامی آمریکا در منطقه در حال کاهش است؟
نشانههایی از این امر وجود دارد. پس از پایان جنگ گذشته، ایالات متحده همچنین برخی از جنگندههای A-10، F-22 و F-15E و همچنین برخی تجهیزات دیگر را از منطقه خارج کرد. اگر این روند ادامه یابد، میتواند به این معنی باشد که واشنگتن به تدریج در حال کاهش سطح هشدار بالایی است که در ماههای اخیر اعمال کرده بود.
با این وجود، تحلیلگران نظامی معتقدند که هرگونه کاهش گسترده نیروها میتواند در صورت بروز بحران جدید، استقرار مجدد را دشوارتر و پرهزینهتر کند، که میتواند بر محاسبات هر دو طرف تأثیر بگذارد.
خروج B-52: صلح یا مکث تاکتیکی؟
مهمترین پیام ممکن است این باشد که ایالات متحده در حال حاضر دیپلماسی را به اقدام نظامی ترجیح میدهد، اما گزینه نظامی را از روی میز کنار نگذاشته است. بنابراین، خروج بمبافکنهای B-52 را نمیتوان پایان تهدید نظامی علیه ایران دانست، بلکه میتوان آن را تغییر موقعیت پس از یک دوره بحران دانست. اگر مذاکرات به بنبست برسد، این وضعیت میتواند از طریق استقرار مجدد این بمبافکنها یا معرفی قابلیتهای نظامی جدید به منطقه، دوباره شعلهور شود.
بواسطة Safia
on
تیر ۱۲, ۱۴۰۵
Rating:


تحرکات بمبافکنهای آمریکایی میتواند تفاسیر متعددی داشته باشد؛ آنها ممکن است بخشی از یک جابجایی روتین یا یک پیام سیاسی مرتبط با روند مذاکرات باشند. بنابراین، تعیین اهمیت آنها بدون نشانههای بیشتر دشوار است.
پاسخ دادنحذفبا وجود ابهام مداوم پیرامون مذاکرات، هرگونه تغییر در استقرار ارتش ایالات متحده همچنان تحت بررسی دقیق است، زیرا میتواند نشاندهنده تغییر در تاکتیکهای مدیریت بحران باشد، هرچند لزوماً تغییر در اهداف نیست.
پاسخ دادنحذف